خدمات امام عصر"عج"

مدرسه امام عصر"عج"

درمانگاه ولی عصر"عج"

خیریه ولی عصر"عج"

مسجد ولی عصر"عج"

به نام ویاد دوست

خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم
دل از پی نظر آید بسوی روزن چشم
سزای تکیه گهت منظری نمی بینم
منم ز عالم و این گوشه معین چشم
"حافظ"

بخش اول

تقدیم به خاک پای مادر
بانو صاحه (طاهره) مجاهد،
شیر زنی از جنس بهشت، صخره ای از جنس ابریشم

سخن گفتن درباره مادرسخت دشوار است.براستی که بقول مولانا چون به عشق آمد قلم برخود شکافت.عظمت مادر بجای خود، جایگاه اورا دردوخاندان مجاهد ومحلاتی که بی اغراق ،او استوانه رفیع مهر و اخلاق در هر دو خاندان بوده است ازیکطرف، نقش سترگ او در نگاهداشت و اداره بیت آیه الله مجدالدین محلاتی بعنوان پناهگاه و خانه امید و امن برای هزاران بی پناه و گرفتارو مصیبت زده در تاریخ نیم قرن گذشته شیراز از دیگرسو و بسیاری دیگر از شئون ناشناختۀ این شخصیت بی بدیل، چنان مجموعه ای از ترکیب عالی صخره و ابریشم ساخته که شرح آن درتوان این قلم ضعیف و شکننده نیست. این فرزند کوچک او که در جریان تحولات، فراز و نشیب ها و طوفانهای قبل و بعد از انقلاب در ایران شاهد گوشه هائی از زندگی او و شخصیت استوارش بوده ،سالهاست که از او میخواهد که گوشه هائی از خاطراتش را برای ثبت درتاریخ و بعنوان میراث ارزشمندی برای نسلهای آینده بیان کند. پاسخ همیشگی مادر اینست که "چیز مهمی برای گفتن ندارم" و یااینکه، "بیان حقایق سخت دشوار است." سخن و دغدغه ها و دلنگرانی های اورا گمان دارم که می فهمم. با اینهمه قانع نمی شوم. میدانم که در نگاه کمال پسند و شهر آرمانی او جائی برای زشتیها نیست و باغ رؤیائی او از خس و خاشاک عاری است و حال آنکه تاریخ گذشته ترکیب زشتی و زیبائی ، اشکها و لبخندها، رنجها و شادیها، زنجیرها و آزادگیها ست و همین ترکیب است که زبان اورا می بندد. او نمی پسندد که دیگران را فریب دهد و صرفا سخن از زیبائی ها بمیان آورد، در عین حال شرح زشتی ها را نمی خواهد، که زشتی را درشأن آدمی نمی داند. و چنین است که طاهره بانو تقاضای فرزندش را برای نوشتن خاطرات اجابت نمی کند. ازاین گذشته تا آنجا که حافظه و دانش اندک نویسنده این سطور یاری میکند، درتاریخ زندگی روحانیون مسلمان بطور اعم و روحانیون شیعه بصور اخص هرگز چنین سنتی وجود نداشته است. همسران آیه اله ها با اینکه بسیاری از اوقات در معرض یک زندگی پر جنب و خروش اجتماعی قرار داشته و سخنهای بسیار برای گفتن داشته اند، تحت تأثیر سنت حاکمه خاموش مانده اندودرتاریخ خاطره نویسی بزرگان دین و فرهنگ جای پائی از خاطرات همسر یک آیه الله یا یک شخصیت روحانی نیست. در تاریخ بعد از انقلاب ایران هم که روحانیون بنحو بی سابقه وارد شئون سیاسی و اجتماعی و غیره شده اند، سنت تاریخی سکوت همسران روحانیون شکسته نشده است. خبر گزاریها و ارباب رسانه ها البته گاهگاه متن مصاحبه ای را با همسر یک روحانی منتشر کرده اند ولی این سخنان و مصاحبات اصالتا شخص آن بانو را مد نظر نداشته بلکه عمدتا از نظر ایشان پیرامون همسر مرحومشان پرسش شده است. البته از نظر ارباب معرفت پنهان نیست که سنت فوق ضرورتا یک سنت دینی نیست بلکه یک سنت تاریخی است. میدانیم که حضرت فاطمه زهرا و زینب کبری سلام اله علیهما در نقد نظام حاکم سخنان مشهوری دارند. برای اهل سنت، عایشه از همسران محبوب پیامبر عظیم الشأن اسلام نیز از مراجع مهم احادیث نبوی بحساب می آید. گذشته ازآن شخص پیامبر (ص) قبل از ازدواجشان با حضرت خدیجه کبری از جانب این بانوی بزرگوار در امر تجارت شاغل بوده اند. عقل سلیم بر نمی تابد که حضرت خدیجه را از حیث مسائل اجتماعی یک زن خاموش بدانیم. بخش آغازین تاریخ اسلام و بویژه تاریخ تصوف نیز از بانوان بسیاری نام می برد که منشأ تفکر و تعامل درامور اجتماعی و دینی بوده اند. رابعه عدویه خود بنیان گذار یک نحلۀ عرفانی عشق محور است. نام او همپای حسن بصری درردیف آغازین متفکرین تاریخ تصوف است. پدر تصوف نظری، یعنی ابن عربی نیز تصریح دارد که نخستین راهنما و مرشد او درراه عرفان یک بانو از اهالی اندلس در اسپانیای اسلامی بوده است. این رشته البته سر دراز دارد، اما این مختصر بدان آمد که بدانیم سنت خاموشی همسران روحانیون همانطور که اشاره شد، پیش وبیش از آنکه به تاریخ تفکر اسلامی مربوط باشد به تاریخ اجتماعی تمدنهای پیرامون جهان اسلام یعنی تمدنهای ایرانی و بیزانس مربوط است. باری ، بانو صالحه (طاهره) مجاهد گرچه خاموشی را بهر دلیل ترجیح داده ، اما دریغ است که بخشی از خاطرات او که زوایای مهمی از تاریخ زندگی اجتماعی و سیاسی نیم قرن گذشته استان فارس را در بر دارد ناگفته بماند. نویسنده این مقالات، قصد دارد که اگر لطف حضرت حق یار باشد، به تدریج گوشه هائی از این خاطرات را بصورت سلسله وار در این تارنما درج نماید. بحول الله و قوته
بخش دوم